O Laboratorium    


Laboratorium działa od 1980 roku. Zajmuje się:
  • badaniami termowizyjnymi, specjalizując się w zastosowaniach tej metody przede wszystkim w budownictwie, ogrzewnictwie, elektroenergetyce, ciepłownictwie, przemyśle, a także w sferze badawczo - rozwojowej,
  • pracami mających na celu zmniejszenie strat ciepła (m. in. audytów energetycznych, patrz: Informacyjna baza danych Zrzeszenia Audytorów Energetycznych, Ministerstwa Transportu i Budownictwa (Departament Rynku Budowlanego), Banku Gospodarstwa Krajowego o osobach wykonujących audyty energetyczne w oparciu o Ustawę o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. nr 162, poz. 1121 z późniejszymi zmianami).
Do 2006 roku Laboratorium dysponowało dwoma zestawami aparatury termowizyjnej. W 2006 roku Laboratorium wzbogaciło się o nowoczesną aparaturę termowizyjną ThermaCAMTMS65 HS oraz oprogramowanie specjalistyczne do analizy obrazów cieplnych zakupione w ramach projektu WKP1/1.4.2/1/2004/54/54/117/2005/U.

Laboratorium wykonało kilkaset opracowań o różnym stopniu trudności. W przypadku złożonych prac badawczych i naukowych laboratorium współpracuje z ekspertami, pracownikami naukowymi, uczelniami, instytutami. Wysoka jakość badań jest możliwa także dzięki bogatemu wyposażeniu dodatkowemu Laboratorium (np. system do wyznaczenia współczynnika przenikania ciepła w warunkach terenowych, wzorcowe źródło promieniowania, termometry cyfrowe, aparaty cyfrowe, drukarka laserowa do barwnych wydruków itd.).



Termograficzna metoda badania rozkładu temperatury powierzchni - podstawowe informacje

Termografia (termowizja) jest metodą badawczą polegająca na wizualizacji, rejestracji i interpretacji rozkładu temperatury na powierzchni badanych obiektów. Jest to metoda pośrednia. Detektor urządzenia termowizyjnego odbiera promieniowanie podczerwone wysyłane przez obiekt, które zamieniane jest na impulsy elektryczne proporcjonalne do jego mocy. Ponieważ moc promieniowania zależy min. od temperatury obiektu, stąd wyniki badań termograficznych przedstawia się najczęściej w postaci powierzchniowych rozkładów temperatury. Na rys. 1 przedstawiono kamerę termowizyjną serii ThermaCAM produkcji Flir Systems.
Przykładowa kamera termowizyjna

W termowizji wykorzystuje się najczęściej przedział długości fal od 3 do 5 mm (urządzenia pracujące w tym zakresie fal nazywane są krótkofalowymi - SWB) lub od 8 do 12 mm (urządzenia pracujące w tym zakresie fal nazywane są długofalowymi - LWB). Wybór tych zakresów związany jest z właściwościami emisyjnymi badanych obiektów (temperatura, emisyjność) oraz dobrą transmisją atmosfery w tych przedziałach fal.

Generalnie termogramy przedstawiane są w postaci barwnej i czarno - białej. W zależności od potrzeb są one uściślane przez kwantyzację obrazu, nałożenie izotermy, punktów pomiarowych, określanie histogramów itd.

Takie zalety termowizji jak:
  • operatywność pozyskiwania informacji (obserwuje się obrazy w czasie rzeczywistym),
  • poglądowość przedstawiania wyników badań,
  • możliwość badania rozciągłych obiektów z dużej odległości

  • powodują, że jest ona wykorzystywana we wszystkich dziedzinach nauki i techniki w których występuje przepływ ciepła, różnice w stanie termicznym ciał, procesy nagrzewania i chłodzenia.

    Temperaturę powierzchni obiektów można wyznaczyć stosując tzw. pomiar względny (realizowany w starszych typach urządzeń np. AGA Thermovision 750) lub bezpośredni. Możliwość pomiaru bezpośredniego występuje w nowoczesnych typach urządzeń termowizyjnych.